20 Kasım 2014 Perşembe

Doğuma Giderken...

Çok çok sorunsuz bir hikaye anlatamayacağım fakat, çok da korkutmayacağım. :)

Kızımızı 11 kasım tarihinde karşılayacaktık.Kendimizi ve çevremizi o tarihe hazırlamıştık.Süslerimiz, fotoğraf çekimlerimiz, gelen ziyaretçilerimize vereceğimiz hediyeler hepsi o güne programlanmıştı.

Eşim sinema çekiminde olduğu için ben annemlerde kalıyordum.Doğuma hazırlık için bir ara gidip evi şöyle baştan aşağı temizleyelim dedik.Bir kaç gündür karnımda bir kasılma ve 1 hafta gibi bir süredir de akıntı vardı.Daha doğrusu su sızmasıymış.Doğum başlamış farkında değiliz.

Eve geldik,temizlik yapmak için. O gün doktorda da randevum vardı.Daha 35+3 haftalık olmuştuk.Randevuya gittiğimizde bir kaç gündür yaşanan sıkıntıları anlattım.Doktor endişelendi ve hemen detaylı bir muayene yapıp "yatman lazım, doğum başlamış." dedi.Bizde bir heyecann aldı gitti tabi. :)

Hemen yatırdılar beni 21 Ekim günü.Serum verdiler, amaç doğumu durdurmaktı çünkü, çok çok erkendi.En azından 36.haftayı tamamlamalıydım.Ne yaptılarsa da olmadı...


O gece annemle hastanedeyken aklımız fikrimiz evdeydi.Evde her yer her yerdeydi.Kardeşler,akrabalar panik olmuştu tabi.Eşim ise ayrı heyecanlıydı.Hemen uçağa atladı ve jet hızıyla geldi yanıma.. :)

Ben mi?
Korkuyordum.Sanki hazır değildim.Evet, değildim.Çünkü kendimi 11 Kasıma şartlamıştım.Canım da yanıyordu.

Sabah olduğunda herkes hastanedeydi.Eşim ve ailesi, benim ailem ve canımız yelda... Herkes en az benim kadar telaşlıydı.Herkesde duygusal bir yoğunlaşma.. :)

Sezen'im canım gece boyunca uğraşıp hastane odamı süslemeyi unutmamıştı.



Doğuma ne zaman alacaklarını bilmediğim için fotoğraf çektiremeyeceğime üzülmüştüm.Halbuki çok istiyordum doğum sırasında fotoğraf çekilmesini.

Akabalar ve arkadaşlarda gelmeye başlamıştı.Twitter'da paylaşımı görünce bütün bir gece benimle ilgilenmişti blogsuz anne Ayça.Benim çok çok candan bir arkadaşımdır.Bütün gece yetmemiş gibi bir de kalktı sabah sabah süpriz yapıp taa nerelerden hastaneye yanıma geldi.Saolsun...

22 Ekim saatini hatırlamıyorum, hemşire geldi ve doğuma alınacağımı söyledi.Bir anda paniğe girdim.Beyza yanımızda olduğu için hemen onu fotoğrafçı olarak soktum doğuma.Çok şükür o hayalimi de yapmış oldum.Saolsun beyza, artık ailemizin fotoğrafçısı oldu. :)

Doğuma girmeden önce kendi doktorum da anestezi doktorum da bana sezeryan doğum şekillerini en ince ayrıntısına kadar anlattılar.Ben illa da spinal diye tutturdum. Beni vazgeçirip genel anestezi yapmak istediler fakat, inatla spinal istedim.Çünkü; genel anestezi olmaktan korkuyordum, fobim vardı

Doğum vakti geldi çattı....
 Bu da ayrı bir yazıdır... :)
Şimdilik hoşçakalın. ....

2 yorum:

  1. ne kadar heyecanlı bir hikaye tatlım, okurken ben bile heyecan yaptım ne mutlu sana :)) Allah sağlıkla mutlu bir şekilde büyütmeyi nasip etsin artık bundan sonra:) öperim sevgiler....

    YanıtlaSil
  2. Her doğum güzeldir, hikayeside öyle sizinkinide zevkle okudum. Allah analı babalı büyütmeyi nasip etsin.Hayırlı evlat olsun inşallah.
    Ayrıca blogumda bir ödül bekliyor sizi http://kubilayarslanindunyasi.blogspot.com.tr/2014/11/premio-dardos-dart-odulleri-sahiplerini.html

    YanıtlaSil