8 Aralık 2014 Pazartesi

İlk Kırk Günlük Serüvenimiz

Hastaneden eve geldiğimizde biraz korkmuştum.Çünkü; artık baş başaydık.En ufak bir şeyde çağırabileceğimiz bir hemşire yoktu ama annem vardı. :) En büyük sigortam ve rahatlığım annemin yanımda olmasıydı.

Dikişlerimin acısında dolayı Bade'yi yedirmekte, altını değiştirmekte hatta kucağıma almakta bile çok zorlanıyordum.Daha önceki yazımda ne kadar zorlu bir doğum olduğunu anlatmıştım.Uykuya ve dinlenmeye çok fazla ihtiyacım vardı.Bu sebepten dolayı Bade tamamen annemle kalmıştı.


Doğduğu andan göbek bağı düşüne kadar hiç yıkamadık Bade'yi. Yıkamaya başladıktan sonra 2 günde bir yıkama rutini oluşturduk. Uyku düzenimiz vardı ama gece gündüz ayrımını 2.aya girince yapmaya başladık.

15 günü dolunca D-VİT3 vermeye başladık.Bazı zamnalar çok fazla gazı oluyor, o dönemlerde Aguline gaz ilacı kullanıyoruz.

ilk ay alışma sürecimiz oldu.Bade hayata ben de Bade'ye alıştım. Şimdi 2.ayımıza girdik.Seslere karşı duyarlılığı ve yüzlere hayranlığı başladı.

40'ımız çıktı,çok şükür.Artık gündüz uykuları azaldı.Gün içinde oyunlar oynuyoruz.Özellikle ışık, insan yüzleri ve çıngıraklar en büyük oyuncağı. :)

Ben 40 gün boyunca evden çıkmama kuralına uymadım,uyamadım :) Önce kuzenimin nişanına,


Sonra da Berk'imin doğum gününe gittik. :)


Bundan sonraki aşamalarımızı heyecanla bekliyorum.

Şunu özellikle söylemeliyim ki; bebeğimin her anını keyifle yaşamaya çalışıyorum.Bu zamanlar bir daha geri gelmez ve zaman da çok hızlı geçiyor. Bu yüzden Bade'nin her gününü doya doya yaşamak en büyük işim.

1 yorum:

  1. Senin yazdığın gibi Selen her anınız keyifle geçsin.Maşallah Bade'ye...

    YanıtlaSil