14 Ekim 2015 Çarşamba

YAS

Son günlerde çok mutsuzum..

Hem Bade'nin geçirdiği kaza hem de Ankara'da yaşanan patlama, beni derinden üzdü. Üzülmekten de ziyade, çok etkilendim. Unutamıyorum.

97 kişi...

Yaşanmamışlıklar, acılar, hayal kırıklıkları, anne/baba, belki bir sevgili bıraktılar arkalarında...

9 yaşındaki çocuk.. Ah.

Nasıl olacak, bundan sonra ne olacak? Öyle belirsiz ki herşey..

Artık, dışarı çıkmaya korkar olduk. Böyle olmamalı.

Özgürce yaşayabilmeli, rahatlıkla savaşa karşı durabilmeli, görüşlerimizi korkusuzca ifade edebilmeyiz.

Ne zamandır kuruluyor bu planlar? Ülkemize yapılmak istenen ne? Neden, herkes birbirine düşman? Anlamak çok zor..

Korkuyorum, kızım için. Onu bekleyen gelecek için. Dilerim, bu kara günler biter.

Toplumca mutlu olmaya, para sıkıntısı yaşamamaya, korkmadan gezebilmeye ihtiyacımız var.

Daha güzel günler için, dua edelim ve elimizden gelen tek sey olan oy kullanımını hakkıyla yapalım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder