22 Aralık 2016 Perşembe

Bade 26 Aylık


Rahatlıkla hoplayan, zıplayan, mimiklerini yerinde kullanan, maskottan biraz hallice bir kız olmaya başladı, bu ay. :)


Güzelliğinin, vücudunun, benliğinin farkında olan, küçük bir ergen var karşımda. Zaman zaman tam bir anne kız kavgasına tutuşuyoruz. mesela. Ne ara bu kadar büyüdü de bana laf yetiştiriyor, demekten kendimi alamıyorum.

Sık sık saçlarını taratıp, şekiller verdiriyor. Açık bırakıp, aynanın karşısında dans ediyor. Bu haliyle kendini prenses havalarına sokup, bir edalar, bir cilveler yapıyor. :)

Bazen de tam bir kaplan kesiliyor. Her şeye cevap veriyor. Benimle zıtlaşıyor, kızıyor, istemiyor. Anne sen içeri git, ben odamda oynayacağım diyerek beni kovduğu bile oluyor, düşünebiliyor musunuz? Ahh, 2 yaş.! Sen bize neler öğretiyorsun?


Ayakkabısını henüz giymeyi tam beceremese de, çıkarıp ayakkabılığa yerleştirebiliyor. Yardım almadan montunu çıkarıp dolabına kaldırabiliyor. Beresini takabiliyor. Süse elbette ki çok düşkün. :)

Kıyafetlerini topluyor, kaldırıyor. Biraz titiz bir çocuk oldu ama olsun. :) Sinema keyiflerimiz, oyun saatlerimiz, gezilerimiz, birlikte mutfakta vakit geçirmelerimiz, hep onun yüzünün biraz daha gülmesi için. Başarıyorum da sanırım, çünkü çok mutlu bir çocuk.


Konuşarak anlatamayacağım hiç bir şey yok. Öfke nöbetleri elbette yaşıyoruz ama, inanın ki çok kısa sürüyor. Üstüne gitmiyorum, kızmıyorum, asla ve asla ceza yöntemine baş vurmuyorum. Hep konuşuyorum, hep konuşuyorum.

Olgun bir kız gibi benim ne söylediğimi anlıyor, karşılık veriyor. Bana kızmalarını bile o kadar önemseyerek dinliyorum ki, keyif bile alıyorum. Kendine öz güveni olması beni çok mutlu ediyor.

2 bazen de 3 aşamalı emirleri yerine getirebiliyor. Oyuncaklarını renklerine, kategorilerine göre ayırabiliyor.

Çok sabırsız, çok sabırsız. İstediği şeyin anında olmasını istiyor. Fakat, olmadığı bir istediğini asla tutturmuyor. Hemen açıklama yoluna gidiyorum ve işe yarıyor.

Zıplamak en büyük eğlencesi son 2 aydır. :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder