7 Ocak 2017 Cumartesi

Snowflake


O kadar kararmıştı ki her yer; göz gözü görmüyordu. Duyabiliyorduk, patlamaları, şehitleri ama, algılayamıyorduk. Gözümüz, içimiz, evimiz, vatanımız, kapkaraydı.

Bugün birden bembeyaz bir örtü kapladı, her yeri. Bir ferahlık geldi içimize, birden çocuksu bir coşku kapladı içimizi. Keşke, dedim. Keşke, sadece karın kapadığı yollar olsaydı derdimiz. Keşke..

Bugün o kadar güzeldi ki... Alabildiğine beyazlık, umut dolu gülümsedi sanki. Yitirmeyin umudunuzu dedi, kar taneleri.

Biz de bu coşkuyu karşılamak, bir kaç saat de olsa mutlu olmak için indik kapıya.


Kucakladık, kar tanelerini. Mutlulukla gülümsedik. Kartopu savaşında kahkahalara boğulduk. Çok güzeldi...

Bade'nin bu 3. Kar görüşü ama, en çok bunda anladı olayı. :) 


Bu ise ilk gerçek kardan adamımızdı. :) Bade, onu çok sevdi. Eve geri döndüğümüzde bile, kardan adamla camdan konuşmaya devam etti.

Çok güzeldi, çok eğlenceliydi. İyi ki yağdı kar. İyi ki, mikropları da alıp götürürken; bizlerin içini de bir sildi süpürdü.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder